همين بحث را در جاى ديگر تكرار مى‏كند كه:
به مذهب ما اخبار آحاد، ايجاب علم و عمل نكند و از مذهب شيعه اصوليه، اين مسئله معلوم است.^۱

د. موجودات و دوستى با پيامبر صلى اللَّه عليه و آله و رابطه ايشان با امام على و اهل بيت عليهم السلام‏

عبد الجليل در اين خصوص، اين گونه بيان مى‏كند:
مذهب شيعه اصوليه چنان است كه بارى تعالى جمله مخلوقات از انواع حيوانات و جمادات، همه به دوستى محمّد مصطفى صلى اللَّه عليه و آله آفريده و همه طفيل اوست و على مرتضى عليه السلام با بزرگى و رفعت درجه و منزلت شاگرد و خدمتكار و تابع و مقتدى و فرمانبردار اوست و اگر يك طرفة العين در مصطفى صلى اللَّه عليه و آله عاصى شود، مبطل و زيانكار باشد و على مرتضى عليه السلام حاجب مبارز لشكر اوست و وصىّ و خليفه و حافظ شريعت و امّت اوست؛ امّا بعد از او مقتداى امّت اوست و بهتر از هر يك از صحابه و اهل بيت. اين است مذهب و اعتقاد اهل شيعه در اين مسئله بى تقيّه و تعصّب. و قرآن كه آمده است كلام خداى تبارك و تعالى است و معجز است بر صدق دعوى مصطفى صلى اللَّه عليه و آله و از براى بيان شرعيات و اداى عبادات آمده است و قصص انبيا و اخبار و آيات امر و نهى و وعد و وعيد و ترهيب و ترغيب. و در قرآن، آياتى است كه منزل است در امامت و عصمت و منقبت على عليه السلام و آل او عليه السلام و گوييم انكار بعضى از قرآن انكار همه باشد در تنزيل دون تأويل چنان كه مذهب همه مسلمانان است از حنفى و شافعى و زيدى و معتزلى، و مذهب و اعتقاد اصوليان شيعه اين است در اين مسئله، اگر مخالفتى به تعصّب غير اين حوالت كند بر شيعه هيچ متوجّه نشود.^۲

ه . شيعه اصوليه و اصحاب پيامبر

نويسنده فضائح عبارات تند و تفصيلى در باب نقد شيعيان نسبت به اصحاب، تابعيان