13. روشى كه بر پايدارى آن ترغيب شده، ولايت على عليه السلام است

حضرت ابى جعفر عليه السلام درباره اين قول خداوند متعال كه: « «وَ أَلَّوِ اسْتَقَـمُواْ عَلَى الطَّرِيقَةِ لَأَسْقَيْنَـهُم مَّآءً غَدَقًا » ؛ و اگر بر آن روش، استوار شوند، آبى فراوان به آنها مى نوشانيم»، فرمود:
يعنى ايمانى را در دلشان جايگزين كنيم و مقصود از «طريقه»، ايمان به ولايت على عليه السلام و جانشينان اوست. يعنى اگر بر ولايت على بن ابى طالب عليهماالسلام، و اوصيا از فرزندان او، استوار شوند و اطاعت آنها را در امر و نهى شان بپذيرند، «آب فراوان به آنها نوشانيم».
محمّد بن مسلم مى گويد: از امام صادق عليه السلام درباره قول خداوند ـ عزّ و جلّ ـ در آيه: « «الَّذِينَ قَالُواْ رَبُّنَا اللَّهُ ثُمَّ اسْتَقَـمُواْ» ؛ كسانى كه گفتند: پروردگار ما، خداست و سپس استوار شدند»، فرمود:
يعنى بر امامان، يكى پس از ديگرى، استوار بماندند.

14. ائمّه معصوم عليهم السلام كانون علم و درخت نبوّت و آمد و شد فرشتگان اند

امام زين العابدين عليه السلام فرمود:
مردم، چه خرده گيرى اى بر ما دارند؟ به خدا كه ما درخت نبوّت و خانه رحمت و كانون علم و آمد و شد فرشتگان و كانون دانش هستيم! در روايت ديگر آمده است: ابن سنان از امام صادق عليه السلام ، درباره اين قول خداوند « «وَ لَقَدْ كَتَبْنَا فِى الزَّبُورِ مِن بَعْدِ الذِّكْرِ» ؛ ما در كتاب زبور، پس از ذكر نوشتيم»، پرسيد: زبور چيست و ذكر كدام است؟ فرمود:
ذكر، نزد خداست (لوح محفوظ) و زبور، آن است كه بر داوود نازل شد و هر كتابى كه نازل گشته است، نزد اهل علم است و ما اهل علم هستيم .