نشان میان خدا و خلقش!
پیامبر اعظم صلی الله علیه و آله:
إنَّ اللّه عز و جل نَصَبَ عَلِيّا عَلَما بَينَهُ وبَينَ خَلقِهِ؛ فَمَن عَرَفَهُ كانَ مُؤمِنا، ومَن أنكَرَهُ كانَ كافِراً، ومَن جَهِلَهُ كانَ ضالاًّ، ومَن عَدَلَ بَينَهُ وبَينَ غَيرِهِ كانَ مُشرِكا، ومَن جاءَ بِوَلايَتِهِ دَخَلَ الجَنَّةَ، ومَن جاءَ بِعَداوَتِهِ دَخَلَ النّارَ.
خداوند عز و جل على را نشانى ميان خود و خلقش قرار داد. پس هر كه او را بشناسد [و به او معتقد باشد]، مؤمن است و هر كه انكارش كند، كافر است و هر كه نشناسدش، گم‌راه است و هر كه او را با ديگران همسنگ داند، مشرك است و هر كس ولايت او را داشته باشد، به بهشت مى‌‌رود و هر كس با او دشمنى داشته باشد، به آتش مى‌‌رود.
الأمالى، طوسى: ص٤٨٧ ح١٠٦٧
