ابن تيميه مى نويسد: «حديث عمار، اگر چه در صحيح آمده ^۱ ولى گروهى از علما حديث را تضعيف كرده اند. مثل حسين كرابيسى و احمـد حنبل. در ضمن دنبالـه حديث ـ يعنى جمله «لا انا لهم اللّهُ شفاعتى» ـ كذب و زائد بر اصل است واحدى از علما آن را نقل نكرده اند.» ^۲ در سخن ابن تيميه چند نكته قابل توجه است: ^۳ 1 ـ سخنى را كه ابن تيميه به احمد بن حنبل، محدث معروف و امام حنابله نسبت مى دهد، بدون مدرك بيان مى دارد و در آثار او نيز ـ تا آنجا كه بررسى شده ـ يافت نشده است.
2 ـ حسين كرابيسى كه ابن تيميه او را از علما بر شمرده، شخصى است كه انحراف او از اهل بيت بر كسى پوشيده نيست.
3 ـ دنباله حديث دروغ نيست و بسيارى از حافظان و بزرگان نقل كرده اند.
4 ـ مجموع حديث علاوه بر آنكه در صحيح بخارى مسلم و سنن ترمذى آمده، از سوى دانشمندانى چون حافظ مِزّى و ابن حجر عسقلانى متواتر شمرده شده است.

روش هفدهم : اقوال دروغ را به صحابه نسبت دادن

ابن تيميه احاديث صحيح را كه صحابه نقل كرده اند ردّ مى كند، و در عوض، نسبت هاى ضعيف به ايشان مى دهد. مثلاً مى نويسد: «ابن عباس، ابوبكر و عمر را بر على ترجيح مى داد و اين مسئله، از او به تواتر رسيده و نيز ابن عباس از على عيب مى گرفت و ثابت شده كه طبق قول ابوبكر و عمر فتوى مى داد. هنگامى كه على در مورد برداشت اموال بصره به ابن عباس اعتراض كرد، ابن عباس در جواب او نوشت كه آنچه من كردم از آنچه تو كردى و خون مسلمانان را به خاطر حكومت ريختى، كمتر