نام يوسف صديق عرضه كردم كه تنها مايه و نكات و اشارات آن، قرآن مجيد است و در آن از اساطير مذهبى پرهيز شده است. در اين جا اجازه مى خواهم كه توجه هنرمندان فيلم و تئاتر را به اين كتاب تاريخى جلب كنم. بعد از آن كتابى كوچك به نام عمره قرآن و پس از آن كتابى به نام ارث كه آيات ارث قرآن را مستقلاً مورد بحث و تفسير قرار داده نوشته ام. از ديگر آثار بنده كتابى است به نام ربا كه همراه كتاب ارث تجليد شده است و نيز اثرى ديگر به نام بعثت عاشورا كه تحليل دقيقى از حديث «حسين منّى و أنا من حسين» را ارائه مى دهد. به اضافه بحثى در سوره كوثر با نام ميلاديه انسيه حورا.
بحث «حسين منى و انا من حسين» قبلاً در يادنامه علامه امينى به چاپ رسيده بود. كتابى، يا بهتر بگويم جزوه اى ديگر با نام اصول الدين على ضوء نهج البلاغه هم نوشته ام كه در سال 1359 به وسيله اولين كنگره نهج البلاغه چاپ و منتشر شد و سپس در سومين كنگره، ترجمه اى بر آن افزودم و مجموع متن و ترجمه به نام اصول دين در پرتو نهج البلاغه سال 1362 به وسيله وزارت ارشاد اسلامى به چاپ رسيد. از سلسله درس هايى كه در كتابخانه ها در مسجد جعفرى (قيطريه) القا مى شد دو قسمت آن از نوار پياده شد و يكى با نام هفت آسمان و ديگرى با نام جبر و اختيار در سال 1357 منتشر شده است. ضمنا دو جلد از مجلدات الغدير كه جلد هفتم و هشتم باشد به وسيله من ترجمه و تصحيح شده است. اين دو جلد، ترجمه جلد چهارم اصل است كه سيصد و پنجاه صفحه آن حاوى اشعار بزرگان مذهب است از قبيل غديريه مهيار ديلمى و سيد شريف رضى و برادرش سيد مرتضى و جماعتى ديگر كه نثر اين جلد فقط پنجاه صفحه است. سخن به درازا كشيد. اميدوارم مايه ملال نشود. راجع به كتاب صحيح الكافى در سه جلد و ترجمه آن به نام گزيده كافى در 6 جلد كه سه جلد آن به چاپ رسيده است، قبلاً توضيح دادم. همچنين درباره كتاب معرفة الحديث و تاريخ نشره و تدوينه و ثقافته عند الشيعة الاماميه سخنى كوتاه به ميان آمد. همين تذكر در پايان سخن كافى است. واللّه المستعان.
كيهان فرهنگى: با تشكر از جناب عالى، برايتان طول عمر با بركت و سلامت آرزو داريم.