پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله
إذا كانَ يَومُ القِيامَةِ نادى مُنادٍ: أينَ الظَّلَمَةُ و أعوانُهُم؟ مَن لاقَ لَهُم دَواةً، أو رَبَطَ لَهُم كِيسا، أو مَدَّ لَهُم مُدَّةَ قَلَمٍ ،فَاحشُرُوهُم مَعَهُم.
چون روز قيامت شود ندا دهندهاى ندا دهد: «كجايند ستمگران و ياران آنها؟ همان كسانى كه دواتى براى آنان ليقه كرده، يا سرِ كيسهاى را براى آنان بسته، يا قلمى براى آنان در مركّب فرو بردهاند. اينان را نيز با ستمگران محشور كنيد» .
بحار الأنوار : ج۷۵ ص۳۷۲ ح۱۷
امام على عليه السّلام می فرماید:
مَنْ كَرُمَتْ عَلَيْهِ نَفْسُهُ هانَتْ عَلَيْهِ شَهَواتُهُ؛
كسى كه خود را گرامى داشت شهواتش نزد او خوار شد.
نهج البلاغه، حکمت ۴۴۹
