امام صادق علیه السلام
إذا بَعُدَت بِأَحَدِكُمُ الشُّقَّةُ ونَأَت بِهِ الدّارُ ، فَليَعلُ أعلى مَنزِلِهِ وَليُصَلِّ رَكعَتَينِ وَليُؤمِ بِالسَّلامِ إلى قُبورِنا ؛ فَإِنَّ ذلِكَ يَصِلُ إلَينا .
هنگامى كه هر يك از شما، دور مى افتد و خانهاش [ تا مرقد ما ] فاصله بسيار دارد، به بالاى خانهاش برود و دو ركعت نماز بگزارد و با اشاره به قبرهايمان، سلام بدهد كه آن، به ما مىرسد .
الكافي : ج 4 ص 587 ح 1
امام على عليه السّلام می فرماید:
ما زالَ الزُّبَيْرُ رَجُلاً مِنّا اَهْلَ الْبَيْتِ حَتّى نَشَاَ ابْنُهُ الْمَشْؤُومُ عَبْدُاللّهِ؛
زبير همواره مردى از ما اهل بيت بود تا زمانى كه فرزند شومش عبداللّه رشد كرد.
نهج البلاغه، حکمت ۴۵۳