امام مهدی علیه السلام
فَليَعمَل كُلُّ امرِئٍ مِنكُم بِما يَقرُبُ بِهِ مِن مَحَبَّتِنا، وَليَتَجَنَّب ما يُدنيهِ مِن كَراهَتِنا وسَخَطِنا، فَإِنَّ أمرَنا بَغتَةٌ فَجأَةٌ حينَ لا تَنفَعُهُ تَوبَةٌ ولا يُنجيهِ مِن عِقابِنا نَدَمٌ عَلى حَوبَةٍ. وَاللَّهُ يُلهِمُكُمُ الرُّشدَ، ويَلطُفُ لَكُم فِي التَّوفيقِ بِرَحمَتِهِ.
پس هر يك از شما بايد كارى كند كه به محبّت ما نزديك شود و از آنچه او را به ناپسندى و ناخشنودىِ ما نزديك مىكند، بپرهيزد كه امر ما، ناگهانى و بى آمادگى است و هنگامى است كه توبه سودى نمىبخشد و پشيمانى از گناه، كسى را از كيفر ما رهايى نمىبخشد. خداوند، راه درست را به شما الهام مىكند و به رحمتش، لطف خويش را همراهتان مىنمايد».
الاحتجاج : ج ۲ ص ۵۹۶ ح ۳۵۹
امام على عليه السّلام می فرماید:
شَرُّ الاِْخْوَانِ مَنْ تُكُلِّفَ لَهُ؛
بدترين دوست، آن است كه براى او به رنج و زحمت افتى.
نهج البلاغه، حکمت ۴۷۹
