راوی
كانَت اُمُّ البَنينَ تَخرُجُ إلَى البَقيعِ، فَتَندُبُ بَنيها أشجى نُدبَةٍ وأحرَقَها، فَيَجتَمِعُ النّاسُ إلَيها يَسمَعونَ مِنها، فَكانَ مَروانُ يَجيءُ فيمَن يَجيءُ لِذلِكَ، فَلا يَزالُ يَسمَعُ نُدبَتَها ويَبكي.
امّ البنين به بقيع مىرفت و در آن جا، اندوهگينترين و سوزناكترين مرثيه سرايىها را براى پسرانش مىكرد. مردم نزد او گِرد مىآمدند و به آن مرثيهها گوش فرا مىدادند. مروان هم از جمله كسانى بود كه به بقيع مى آمدند . او به مرثيه اُمّ البنين، گوش فرا مى داد و مى گريست.
مقاتل الطالبيّين : ص 90
پایگاه حدیث نت: عبدالمجيد اعتصامی دانشجوی مقطع كارشناسی ارشد رشته كلام و عقايد، دوشنبه ۲۹ فروردين ۱۳۹۰ از پايان نامه خود با عنوان «انديشههای كلامی زيد بن علی بن الحسين(ع)» در تالار پژوهش دانشكده علوم حديث(قم)، دفاع كرد.
به گزارش پایگاه حدیث نت، حجت الاسلام و المسلمين محمدتقی سبحانی به عنوان استاد راهنما، سيدعلی موسوینژادبه عنوان استاد مشاور و حجت الاسلام و المسلمين رسول رضوی به عنوان استاد داور حضور داشتند.در پايان اين جلسه هيئت داوران، نظر خود را بدينشرح اعلام كرد: گواهی می شود، جناب آقای عبدالمجيد اعتصامی، دانشجوی گرايش كلام و عقايد دانشكده علوم حديث، در جلسه مورخ ۲۹/۰۱/۱۳۹۰ و در حضور هيأت محترم داوران، از پاياننامه خود با نام انديشههای كلامی زيدبن علی بن الحسين(ع) دفاع كرده است، و ارزشيابی هيأت داوران به شرح قبول (با درجه عالی و امتياز۱۸.۵اعلام می شود.