امام علی علیه السلام
فَرَضَ اللّهُ ... الصِّيامَ ابتِلاءً لإخلاصِ الخَلقِ .
خداوند ... روزه را براى آزمودن اخلاص بندگان، واجب كرد .
نهج البلاغة : الحكمة 252 .
امام علی علیه السلام می فرماید:
الصَّبْرُ صَبْرَانِ صَبْرٌ عَلَى مَا تَكْرَهُ وَ صَبْرٌ عَمَّا تُحِبُّ .
شكيبايى دو گونه است: شكيبايى بر آنچه خوش نمى دارى و شكيبايى در آنچه دوست مى دارى.
نهج البلاغه، حکمت ۵۵
