در نوشتار حاضر، ضمن بررسی لغوی و مطالعه کاربردهای قرآنی و روایی مفهوم «راسخان در علم»، بر دو وجه ایجابی و سلبی در این مفهوم تأکید شده است. رسوخ در علم، براساس وجه ایجابی، به معنای ژرف‌اندیشی و اتقان دانش و آگاهی است که در ابعاد مختلف فهم آیات نقش دارد؛ اما براساس وجه سلبی از رسوخ در علم، معنای پایبندی به علم و یقین و پرهیز از تزلزل فکری و تردید و تعدی به عرصه‌های ناپیمودنی در شناخت حقایقی چون کنه ذات الهی به ذهن می‌آید. این تفکیک در تفسیر آیه هفتم سوره آل عمران ـ که دو قول عطف و استیناف در آن به نزاع سختی انجامیده و مسأله تأویل متشابهات و عالمان به تأویل را دامن زده است ـ نقش مهمی داشته و روایات گوناگون در تفسیر آیه و پیرو آن، تفاسیری را که دو وجه ساختاری و معنایی برای آیه در نظر گرفته‌اند، تأیید می‌کند. در حوزه مصادیق راسخان در علم نیز این دو گونگی معنایی مؤثر خواهد بود.