امام کاظم علیه السلام
عن الحَسَنِ بنِ مُحَمَّدِ بنِ يَحيَى العَلَويِّ، حَدَّثَني جَدّي: كانَ موسَى بنُ جَعفَرٍ... سَخيّا كَريما، وَكانَ يَبلُغُهُ عَنِ الرَّجلِ أنَّهُ يُؤذيهِ فَيَبعَثُ إلَيهِ بِصُرَّةٍ فيها ألفَ دينارٍ.
ـ به نقل از حسن بن محمّد بن يحيى علوى ـ: جدّم برايم نقل كرد كه: موسى بن جعفر، انسانى با سخاوت و بزرگوار بود. هرگاه مىشنيد كسى حرفهاى آزار دهندهاى درباره او گفته است [به جاى تلافى] هميانى پر از هزار دينار برايش مىفرستاد .
تاريخ بغداد : ج13ص27
حدیث:
وَ لَا يُحِبُّ اللَّهَ وَ لَا يُرَاقِبُهُ وَ لَا يَسْتَحْيِي مِنَ اللَّهِ وَ لَا يَذْكُرُه..
ترجمه:
(از نشانه های جاهل)خدا را دوست ندارد و از او حساب نبرد، و از خدا آزرم نكند و او را فراياد ندارد.
تحف العقول، ص ۱۹
