لا يزال هذا الأمر في قريش ما بقي من الناس إثنان (صحيح مسلم: کتاب الإمارة، باب 1؛ صحيح البخاري: ج 4 ص 218 و ج 9 ص 78 ؛ سلسلة الأحاديث الصحيحة: ح 375؛ السنن، بيهقي: ج 8 ص 141، المحلّي: ج 9 ص 359؛ مسند ابن حنبل: ج 2 ص 93 و 128‌‌).
تا آن گه که [دست کم] دو نفر انسان در جهان باقي باشند، همواره امر خلافت، در ميان قريش خواهد بود.
پيام روشن اين گونه احاديث، اين است که پس از درگذشت رسول خدا، در همه زمان‌ها تا قيامت، خليفه‌اي از تبار قريش، در ميان جامعه اسلامي موجود است و بر آنان ولايت دارد، تا جهان به پايان رسد.
حديث ديگر، حديث امامان دوازده‌گانه است. بر اساس اين حديث، کلّ خلفاي امّت اسلامي، دوازده نفرند و همگي آنان از قريش‌اند:
يکون لهذه الاُمّة اثنا عشر خليفةً کُلّهم مِن قريش ‌‌(صحيح مسلم: کتاب الإمارة، باب 1؛ مسند ابن حنبل: ج 5 ص 106؛ المعجم الکبير: ج 2 ص 198؛ کنز العمّال: ج 12 ص 33‌‌).
براي اين امّت، دوازده خليفه هست که همگي از قريش‌اند.
لا يزال الدين قائماً حتي تقوم الساعة، أو يکون عليکم إثناعشر خليفةً کُلّهم مِن قريش. ‌‌(صحيح مسلم: کتاب الامارة، باب 1؛ مسند ابن حنبل: ج 5 ص 106؛ المعجم الکبير: ج 2 ص 198؛ کنز العمّال: ج 12 ص 33.‌‌)
همواره دين خدا پا برجا و استوار است، تا اين که يا قيامت فرا رسد و يا دوازده خليفه، بر شما خلافت کنند که همه آنان از قريش‌اند.
اين حديث‌ها، جز بر امامان اهل بيت، بر کس ديگري قابل تطبيق نيست؛ زيرا در تاريخ خلافت اسلامي، جز امامان اهل بيت، سلسله ديگري را سراغ نداريم که از دوازده نفر تشکيل شده باشند، براي آنان ادّعاي خلافت شده باشد، جانشين رسول خدا و خلفاي کلّ امّت اسلامي باشند، همگي از قريش و از افراد شايسته باشند.
مجموعه اين ويژگي‌ها را فقط در امامان اهل بيت مي‌توان يافت و مصداق اهل بيت(عليهم السلام) در عصر حاضر، مهدي موعود‌‌ است. وي چنان‌که پيش‌تر گفتيم، به نصّ احاديث رسول خدا( عضو اهل بيت پيامبر و از خلفاي امّت اسلامي است و شخص رسول خدا واژه خليفه را بر وي اطلاق کرده و او را يکي از خلفاي امّت اسلامي به شمار آورده‌ است ‌‌(صحيح مسلم: کتاب الفتن، ح 68؛ مسند أحمد: ج 3 ص 5، 37، 49، 60، 96 و 317؛ المستدرک علي الصحيحين: ج 4 ص 454؛ جامع الاُصول في أحاديث الرسول: ج 11 ص 84؛ الدرّ المنثور: ج 6 ص 58؛ الصواعق المحرقة: ص 164). به اعتقاد شيعيان اماميه، امام مهدي( در سال 255 ق، متولّد شده ‌‌(إثبات الوصية: ص 272؛ اليواقيت و الجواهر: ج 2 ص 143؛ مطالب السؤول: ج 2 ص 152؛ تذکرة الخواصّ: ص 325؛ البيان في أخبار