امام علی علیه السلام
... رَبَّنَا افتَح بَينَنا وبَينَ قَومِنا بِالحَقِّ وأَنتَ خَيرُ الفاتِحينَ. اللَّهُمَّ إنّا نَشكُو إلَيكَ غَيبَةَ نَبِيِّنا وقِلَّةَ عَدَدِنا وكَثَرَةَ عَدُوِّنا وتَظاهُرَ الأَعداءِ عَلَينا و وُقوعَ الفِتَنِ بِنا، فَفَرِّج ذلِكَ اللَّهُمَّ بِعَدِلٍ تُظهِرُهُ وإمامِ حَقٍّ تُعَرِّفُهُ، إلهَ الحَقِّ آمينَ رَبَّ العالَمينَ .
... خداى ما! ميان ما و قوم ما راه حق را بگشاى؛ كه تو بهترين گشايندگان هستى. خدايا! از غيبت پيامبرمان و كمشمار بودن ما و فراوانى دشمنانمان و پشت به پشت دادن دشمنان بر ضدّ ما و درگير شدنمان با فتنهها به تو شِكوه مىبريم. خدايا! با عدالتى كه پديدار مىكنى و امام حقّى كه معرّفى مىنمايى، اين گرهها را بگشاى. اى خداى حق، خداى جهانيان ! اجابت كن».
الذكرى: ج ۳ ص ۲۹۰
یکی از فرزندان امام حسین(ع) که اطلاعات زیاد از او در دست نیست
از محمّد به عنوان یکی از فرزندان امام حسین علیه السلام نام برده شده است[۱]و در برخی منابع ، او را در زمره اسیران آورده اند .[۲]البتّه قولی بر شهادت ایشان نیز وجود دارد .[۳]
[۱]برخى نسب شناس ها ، از ابراهيم و محمّد ، ياد كرده اند ؛ ولى اين دو ، ناشناخته اند .
[۲]ر. ك: ج ۸ ص ۲۰۴ (بخش نهم / فصل ششم / سخنى در باره اسيران و بازماندگان واقعه كربلا).
[۳]ر. ك: ج ۷ ص ۲۸۱ (بخش هشتم / فصل نهم / سخنى در باره تعداد شهداى كربلا).