امام مهدی علیه السلام
اللَّهُمَّ جَدِّد بِهِ ما مُحِيَ مِن دينِكَ، وأَحيِ بِهِ ما بُدِّلَ مِن كِتابِكَ، وأَظهِر بِهِ ما غُيِّرَ مِن حُكمِكَ، حَتّى يَعودَ دينُكَ بِهِ وعَلى يَدَيهِ غَضّاً جَديداً، خالِصاً مُخلَصاً، لا شَكَّ فيهِ ولا شُبهَةَ مَعَهُ، ولا باطِلَ عِندَهُ، ولا بِدعَةَ لَدَيهِ.
خدايا! آنچه را كه از دينت محو شده، به دست او احيا كن و آنچه را كه از كتابت تبديل شده است، به دست او زنده كن و آنچه را كه از حُكمت دگرگون شده، به دست او آشكار كن تا دينت به وسيله و دست او، نو و تازه، خالص و ناب، بى شك و شبهه و بدون هيچ باطل و بدعتى گردد.
الغيبة، طوسى : ص۲۷۳ ح۲۳۸
از اصحاب پیامبر(ص) و امام علی(ع)
ابو زياد ، حارث بن ربيع بن زياد عبسى از قبيله مازِن بن نجّار بود و در جاهليت ، نزد قوم خود ، منزلت خاصّى داشت . تاريخنگاران ، او را از مهاجران نخستين به سوى پيامبر خدا دانسته اند . امام على عليه السلام او را براى مدّتى بر حكومت مدينه گمارد .