پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله
مَن قالَ «لا إِلهَ إِلاّ اللّهُ» مُخلِصا دَخَلَ الجَنَّةَ، وَإِخلاصُهُ أَن تَحجُزَهُ «لا إِلهَ إِلاّ اللّه» عَمّا حَرَّمَ اللّهُ عز و جل.
هر كس با اخلاص «لا إله إلاّ اللّه» بگويد، به بهشت مىرود، و اخلاصش اين است كه «لا إله إلاّ اللّه»، او را از ارتكاب آنچه خداى عز و جل حرام كرده است، باز دارد.
التوحيد : ص28 ح27
ريشه يابى واژه ذكر ، نشان مى دهد كه اصل در معناى آن ، «ياد» در مقابل «فراموشى» است و استعمال آن در معانى ديگر ، بدان مناسبت است كه مورد استعمال ، داراى خصوصيتى است كه موجب ياد و توجّه انسان به آن مى شود
