توانست آن را ببيند و كتاب را به دريا بيفكند. ^۱
البته خطر تغييرات عمدى و تغييرات متنى ـ كه اهل كتاب در مورد كتاب هايشان انجام داده اند ـ , نيز مورد نظر بود. اين مطلب در روايتى از كعب بيان شده است. كعب, كتابى ـ كه صفحات آن فرسوده بود ـ به نزد عمر برد و بيان نمود كه آن مشتمل بر ابوابى از تورات است و درخواست نمود كه اجازه خواندن آن را اخذ كند. عمر گفت كه اگر تو يقين دارى كه كتاب, مشتمل بر توراتى است كه خدا بر موسى در طور سينا وحى نموده, آن را هر روز و شب بخوان. ^۲
ابن كثير رواياتى نقل نمود كه مراجعه به عالمان اهل كتاب را ممنوع دانسته و پس از آن بيان مى دارد كه اين, شاهدى است كه اهل كتاب, متون مقدس خود را ـ كه در اختيار دارند ـ تغيير داده اند و آن را دگرگون نموده و به شكلى نادرست تفسير نموده اند. آنها علم كامل به متون مقدسشان ندارند و در ترجمه آن به عربى مرتكب خطاها و اشتباهات فراوانى شده اند. به علاوه, متون, مضامين و نظرات نادرستى را در بردارند. اين توراتى كه در دست آنهاست, تنها بخشى از وحى است و بخش زيادى از آن را پنهان مى كنند و ارائه نمى دهند. اين بخش آشكار تورات, شامل تحريف و تبديل و تعبير نادرست است. ابن كثير ,كعب را به روايت از اين احاديث, متهم مى كند كه ارزش نوشته شدن هم ندارند و كعب آنها را نوشته و برخى از آنها نادرست هستند. ^۳
برخى از اسراييليات را برخى از زنادقه جعل كرده اند. برخى از اين مطالب, ممكن