ابن طاووس از زبور, سور ذيل را نقل كرده است: 2, 10, 17, 23, 30, 36, 46, 47, 65, 67, 68, 71, 84, 100. ^۱ سه خط آخر زبور ^۲ و عبارت كوتاهى از اين منبع را وهب ارائه نموده است. ^۳ اين ترجمه ها اغلب دقيق نيستند و گاهى هيچ شباهتى با خود متن ندارند.
ردپاى حكم منسوب به سليمان ^۴ را مى توان در باب هاى امثال سليمان و جامعه كتب مقدس يافت. ^۵ محاسبى از حكمت عيسى گفته اى درباره دوستى متاع دنيا ^۶ و گفته اى از رسالت عيسى نقل مى كند. ^۷ نقل بلندى از صحيفه هاى ادريس و سنن ادريس را ابن طاووس ثبت نموده است. ^۸
نيازى نيست كه به اين منقولات, نقل هايى را از انبيايى چون اشعيا, جرجيس, حيقوق يا انجيل عيسى بى افزاييم.

نوشته ابو عبيد, بهترين دليل براى متداول بودن اقوال مسيحى ـ يهودى است كه به محافل اسلامى سرازير گشته بوده و يا توسط فقهاى مسلمان با طيب خاطر پذيرفته شده بود.
بيان شده كه پيامبر, خواندن تورات را جايز شمرده است. عبداللّه بن عمرو بن العاص در مورد خوابش به پيامبر مطالبى عرض نمود. او در خواب ديد كه انگشتى در عسل و انگشتى ديگر در كره دارد. پيامبر خواب را اين گونه تعبير نمود و فرمود: تو دو