خواهم كرد و حاجت تو را روا نخواهم داشت). ^۱ وهب بن منبه مى گويد كه خدا بر ابراهيم وحى نمود: (اى پادشاه ـ كه به قضاوت مى نشينى ـ , من تو را به منظور جمع متاع اين دنيا و خريد بناها نفرستادم, بلكه من تو را از سوى خود به جهت پاسخ به مستضعفان فرستادم; چرا كه من چنين امورى را به تأخير نمى افكنم, حتى اگر آن از بهر كافران باشد). ^۲ اين قول را سيوطى به عنوان حديثى نقل كرده است. ^۳
كعب از تورات, بر اساس جامع قديمى ابن وهب, تذكرى بر اطاعت از والدين نقل مى كند. ^۴ او گفته عدم اطاعت پسران از پدرانشان را به نقل از كتاب خدا نقل نموده است. ^۵ نيز شهادت داده است كه نيايش عبداللّه بن عمر در مورد پيشگويى امور در تورات يافت مى گردد. ^۶ وى همچنين از تورات گفته اى را درباره موضع تحقيرآميز نسبت به خرد گروهى از قومش نقل كرده است. ^۷ كعب بيان نموده كه جمله آخر تورات اين است: الحمدللّه الذى لم يَتَّخِذْ ولداً و لم يكن لهُ شريكٌ فى الملك. ^۸ ميمون بن حمران بيان مى دارد كه در الواح موسى مكتوب است كه به اموال و همسر همسايه ات طمع نداشته باش. ^۹
بنى اسراييل از موسى خواستند كه براى آنها جمله اى از تورات را برگزيند كه آنها بتوانند آن را حفظ كنند.