اين مقاله به بررسی اجمالی دعای امام صادق (ع) هنگام تلاوت قرآن می پردازد.
به گزارش راوی، نويسنده مقاله، با بيان اينكه دعا با حمد الهی آغاز میشود، آورده است:اظهار خضوع در برابر پروردگار، به قدرت او بر جهان هستی و مقام كبريايی حق اشاره میكند.
نويسنده در ادامه با اشاره به برخی ويژگیها و صفات قرآن مثل نور و هدايت و برخی صفات حاملان قرآن، قرائت قرآن، تهجد، قلب و جايگاه آن در فهم قرآن پرداخته است.همچنين توجه به شفا بخشی آيات، پيروی از احكام، توجه به واجبات، عجايب، حكمتها و هشدار پذيری از نكات برجسته اين دعا است. در پايان جايگاه راستين شهدا، همنشينی با انبيا و صالحان را در قيامت از خدا برای حاملان واقعی قرآن درخواست میشود.
در بخشی از اين مقاله می خوانيد: در سراسر دعا از صفات و ويژگی های ممتازی سخن می رود كه حاملان واقعی قرآن بايد خود را به آن بيارايند. توجه به شفابخش بودن آيات و رهنمايی آنها به سوی حقيقت ، پيروی از احكام و حدود ، توجه به فرائض و واجبات، عجائب و حكمت ها و پند شنوی و هشدار پذيری از جمله نكات برجسته موجود در دعای امام صادق (ع) است كه دقت و التفات بدان قاری و حامل قرآن را به خشوعی صادقانه در برابر ذات اقدس الهی می رساند تا عجزی عارفانه را در خويشتن بيابد.
مقاله «مروری بر دعای امام صادق (ع) در هنگام تلاوت قرآن» توسط سيد محمد رضوی تدوين و در شماره ۱۷نشريه سفينه چاپ و در پايگاه معارف قرآن به نشانیhttp://www.maarefquran.comدرج شده است.
