اوّل: عالمى كه در بلدى يا قريه اى باشد و اهل آن او را مهجور و متروك بگذراند و در مسايل حلال و حرام و احكام شرعيه به او رجوع ننمايند، أعاذَنا اللّهُ مِن ذلِكَ.
دويم: مسجدى كه در محله و يا قريه اى مهجور و متروك باشد و اهل آن در آن نماز نخوانند.
سيُّم: قرآنى كه در خانه اى باشد و غبار برآن نشسته باشد و اهل آن، آن را تلاوت ننمايند. ۱
و اگر ايشان اين حديث شريف را شنيده بودند شما را چنين منزوى و گوشه نشين نمى گذاشتند و اعتزال را از براى شما راضى نمى شدند. و شما هم از كردار خلق، افسرده و پريشان مباشيد و هيچ دغدغه از اين جهت به خاطرشريف راه مدهيد و در كمال اطمينان و پشت گرمى به لوازم و طينت خود كه خدمت به شريعت مطهره است اشتغال ورزيد؛ انَّ الله لايضيع اجر المحسنين۲ را پاداش عمل خويش دانسته اجر و مزد از خداوند تعالى خواسته باشيد: وما أسئلكم عليه من أجرٍ إن أجرِىَ الا على ربّ العالمين۳.
و عنقريب زمان است كه جميع مؤلَّفات و مصنّفات، زيب محافل و زينت مجالس گرديده، اقتطاف ثمرات جنيّه و اجتناء فواكه جيّده عايد گشته، منافع كليّه اخرويّه و نتايج جليّه دينيه عايد جناب شما و مطالعه كننده گان آن خواهد شد. ملاحظه بفرماييد كه چه بسيار از كتب قدما بعد از انقضاى مدتى لباس انتشار پوشيده، و چه كثير از مؤلَّفات و مصنَّفات كه بعد از عهدها مشهور فى
1.خصال،شيخ صدوق، مقدمه و ترجمه و تصحيح: احمد فهرى زنجانى، ج۱، ص۱۶۰: عن ابى عبدالله ـ عليه السلام ـ قال: ثلاثة يشكون الى الله ـ عزّوجلّ : مسجد خراب لا يصّلى فيه اهله، و عالم بين جهّال، و مصحف معلّق قدوقع عليه غباراً لا يقرء فيه.
2.توبه(۹)، ۱۲۰
3.شعراء(۲۶)، ۱۰۹، ۱۲۷، ۱۴۵، ۱۶۴ و ۱۸۰
