الحسين بن أبى الخطاب، عن جعفر بن بشير عن أبى حبيب الأسدى، عن أبى عبدالله(ع) قال: سمعته يقول فى الرجل يرعف و هو على وضوء؟ قال: «يغسل آثار الدم ويصلّى». ۱
* در باب «الأغسال المفترضات و المسنونات»، روايتى آمده كه ظاهراً با روايات مشابه، تعارض دارد و آن اين كه:
و أمّا الخبر الّذى رواه محمد بن أحمد بن يحيى، عن الحسين بن الحسن اللؤلوئي، عن أحمد بن محمد، عن سعد بن أبى خَلَف قال: سمعت أبا عبدالله (ع) يقول: «الغُسل فى أربعة عشر موطناً؛ واحد فريضة و الباقى سنة». ۲
مرحوم شيخ(ره) روايت را به گونه اى تأويل مى كند كه تنافى موجود را برطرف مى سازد:
فالمراد به ،أنه ليس بفرض المذكور بظاهر اللفظ فى القرآن و إن جاز أن تثبت بالسنة أغسال اخر مفترضة. و قد بيّنا ما ورد من جهة السنّة مما يتضمن وجوب هذه الأغسال. ۳
* در كتاب صوم، روايات متعددى را درباره فضيلت روزه ماه شعبان و سنّت رسول اللّه(ص) مبنى بر روزه دارى در اين ماه آورده، سپس در ذيل روايات مى نويسد:
البته تأويل روايات منع از روزه در ماه شعبان و اين كه هيچ يك از ائمه(ع) در اين ماه روزه دار نبوده اند، اين است كه هيچ يك از آن بزرگواران، روزه شعبان را همانند روزه رمضان واجب ندانسته اند؛ چرا كه عده اى (محمد بن وهب اسدى، معروف به ابوالخطاب كه ادعاى نبوت كرد و پيروانش) قائل به وجوب روزه ماه شعبان بودند. ۴
* در باب «احكام نكاح»، رواياتى بر جواز متعه با دختر باكره بدون اذن ابوين نقل
1.همان.
2.همان، ج ۱، ص ۱۵، ح ۳۰.
3.همان، ج ۱، ص ۱۱۵، ح ۲۸۹.
4.همان، ج ۴، ص ۳۸۴، ذيل ح ۵۱۵.
