امام حسن عسکری علیه السلام
ـ وقد سُئلَ عن الحُجّةِ والإمامِ بعدَهُ ؟ ـ: ابْنِي محمّدٌ ، وهُو الإمامُ والحُجّةُ بَعدي، مَن ماتَ ولَم يَعرفْهُ ماتَ مِيتةً جاهليّةً. أمَا إنّ لَه غَيبةً يَحارُ فيها الجاهلونَ و يَهْلِكُ فيها المُبطِلونَ و يَكْذِبُ فيها الوَقّاتونَ، ثُمّ يَخرُجُ فكَأنّي أنظُرُ إلَى الأعْلامِ البِيضِ تَخْفِقُ فوقَ رأسِهِ بِنَجفِ الكوفةِ.
ـ در پاسخ به پرسش از حجّت و امام بعد از ايشان ـفرمود : فرزندم محمّد، اوست امام وحجّت پس از من. هر كه بميرد و او را نشناسد به مرگ جاهلى مرده است. بدانيد كه او را غيبتى است كه پس از آن، ظهور مىكند؛ غيبتى كه جاهلان در آن سرگشته مىشوند و باطل گرايان به نابودى مىافتند و كسانى به دروغ [براى ظهور او ]زمان تعيين مىكنند. گويى پرچمهاى سفيدى را مىبينم كه در نجفِ كوفه بر فراز سر او در اهتزازند.
بحار الأنوار : ج51 ص160ح 7 .
راوی: اين كتاب تحقيقی است پيرامون حقيقت وحی.
به گزارش راوی: نويسنده ضمن اشاره به اهميت موضوع در ضمن 4 فصل ابتدا به موضوع تفكر و معرفت وحيانی و تفاوت معرفتهای علمی با وحيانی پرداخته است. در فصل دوم با اشاره به پيش زمينه های رخداد وحی به تجربه وحيانی پيامبر اسلام اشاره كرده است. وی همچنين به معمای وحی نزد متفكران اسلامی همچون فارابی، ابن سينا، ابن رشد، و ملاصدرا، و منكران وحی اشاره نموده است و به چگونگی انعكاس معارف عصر و زمانه در معرفت وحيانی پرداخته است و در فصل سوم به ساختار كلام وحی و ديدگاه فلاسفه و عرفا و ماهيت وحی میپردازد و در فصل پايانی رابطه عقل و وحی را مورد بررسی قرار می دهد.
كتاب «وحی دانش رهايی بخش» به زبان فارسی تاليف حبيب الله پيمان ، توسط انتشارات صمديه منتشر شد .
