امام حسن عسکری علیه السلام

ـ وقد سُئلَ عن الحُجّةِ والإمامِ بعدَهُ ؟ ـ: ابْنِي محمّدٌ ، وهُو الإمامُ والحُجّةُ بَعدي، مَن ماتَ ولَم يَعرفْهُ ماتَ مِيتةً جاهليّةً. أمَا إنّ لَه غَيبةً يَحارُ فيها الجاهلونَ و يَهْلِكُ فيها المُبطِلونَ و يَكْذِبُ فيها الوَقّاتونَ، ثُمّ يَخرُجُ فكَأنّي أنظُرُ إلَى الأعْلامِ البِيضِ تَخْفِقُ فوقَ رأسِهِ بِنَجفِ الكوفةِ.

ـ در پاسخ به پرسش از حجّت و امام بعد از ايشان ـفرمود : فرزندم محمّد، اوست امام وحجّت پس از من. هر كه بميرد و او را نشناسد به مرگ جاهلى مرده است. بدانيد كه او را غيبتى است كه پس از آن، ظهور مى‌كند؛ غيبتى كه جاهلان در آن سرگشته مى‌شوند و باطل گرايان به نابودى مى‌افتند و كسانى به دروغ [براى ظهور او ]زمان تعيين مى‌كنند. گويى پرچم‌هاى سفيدى را مى‌بينم كه در نجفِ كوفه بر فراز سر او در اهتزازند.

بحار الأنوار : ج51 ص160ح 7 .

>خدمات حدیث>تالار مطالعه>مقالات

تعداد بازدید : 13920

ويژگى‏هاى سبكى، ساختارى و فكرى كتاب «نقض» - صفحه 378

منابع و مآخذ

. فن نثر در ادب پارسى، حسين خطيبى، تهران: زوّار، 1375ش، دوم.
2. از گذشته ادبى ايران، عبد الحسين زرّين‏كوب، تهران: الهدى، 1375ش.
3. نقش بر آب، عبد الحسين زرّين‏كوب، تهران: معين، 1370ش.
4. حديقة الحقيقه، ابو المجد سنايى غزنوى، تصحيح: محمّدتقى مدرّس رضوى، تهران: دانشگاه تهران، 1364ش.
5. سبك‏شناسى شعر، سيروس شميسا، تهران: ميترا، 1383ش.
6. تاريخ ادبيات در ايران، ذبيح اللَّه صفا، تهران: فردوس، 1367ش، هفتم.
7. منطق الطير، فريدالدين عطّار نيشابورى، تصحيح: محمّدرضا شفيعى كدكنى، تهران: سخن، 1383ش.
8. نقض (بعض مثالب النواصب فى نقض «بعض فضائح الروافض»)، نصير الدين ابو الرشيد عبد الجليل قزوينى رازى، تصحيح: مير جلال الدين محدّث اُرموى، تهران: انجمن آثار ملّى، 1358ش.