سال580ق)، الحجّة على الذاهب إلى تكفير أبى طالب (ايمان ابى طالب)، از فخّار بن معد موسوى (زنده در سال 630ق)، نزهة الكرام و بستان العوام، از محمّد بن حسين رازى (زنده در سال 658ق) به زبان فارسى در بحثهاى روايى امامت.
و. ويژگى كتابهاى مناقب
1. ويژگىهاى ساختارى
كتابهاى مناقب از يك نگاه، به دو دسته اصلى تقسيم مىشوند:
يك. ويژه مناقب امام على عليه السلام
به نظر مىرسد كه بخش قابل توجّهى از كتابهاى مناقب، تنها به مناقب امام على عليه السلام پرداختهاند. به بيان ديگر، بيشتر كتابهاى مناقب، دست كم در دو سده ششم و هفتم هجرى در اين دسته جا دارند. اين كتابها را نيز مىتوان به گروههاى ديگرى تقسيم نمود:
يك. فضائل امام على در قرآن : مانند كتاب نزول القرآن فى شأن أمير المؤمنين، اثر محمّد بن مؤمن نيشابورى (م526ق) و كتاب خصائص الوحى المبين فى فضائل أمير المؤمنين اثر ابن بطريق حلى (م600ق).
دو. فضائل امام على از زبان پيامبر خدا: مانند كتابهاى بشارة المصطفى لشيعة المرتضى، اثر محمّد بن على طبرى (زنده در سال 553ق)، الفضائل، اثر شاذان بن جبرئيل (زنده در سال 558ق)، كتابهاى عمدة عيون صحاح الأخبار فى مناقب إمام الأبرار و المستدرك المختار فى مناقب وصى المختار، از ابن بطريق حلّى (م600ق).
- چهل حديث در فضائل امام على: الأربعين فى مناقب أمير المؤمنين، اثر ابن ابى الفوارس (زنده در سال 581ق)، الأربعين عن الأربعين من الأربعين، اثر منتجب الدين رازى (م 585 ق)، الأربعين المنتقى من مناقب المرتضى، از ابو الخير احمد بن اسماعيل طالقانى قزوينى (512 - 590ق)، الأربعين عن الأربعين فى فضائل أمير المؤمنين، اثر يوسف الشامى (زنده در سال 676ق).
