من النار ، اشهدوا ملائكتي أنّي قد أعتقته من النار، و أعتقت أبويه و إخوته و أخواته و أهله و ولده و جيرانه و شفعته في ألف رجل ممّن وجب لهم النار و أجرته من النار.
فعلّمهنّ ـ يا محمّد ـ المتّقين ، و لا تعلّمهنّ المنافقين ؛ فإنّها دعوة مستجابة لقائليهنّ 1 إن شاء اللّه ، و هو دعاء أهل البيت المعمور حوله إذا كانوا يطوفون به».
گفتنى است كه همين طريق با افتادگى چند طبقه از اوّل سند (يعنى از صنعانى به بعد) و بدون ذكر ثواب هاى مذكور از زبان حضرت جبرئيل عليه السلام در برخى از منابع اهل سنّت هم آمده و آن گاه سندش تخديش شده است. 2
و امّا در ثقه بودن و صداقت و عدالت شيخ صدوق شكّى نيست و اغلب اصحاب ، وى را توثيق نموده اند و به قول مرحوم آيت اللّه خويى اگر در ثقه بودن امثال ايشان هم مناقشه گردد «فعلى الفقه السّلام». 3
و أبو الحسن عليّ بن عبد اللّه بن أحمد الأسواري از مشايخ شيخ صدوق است كه شيخ صدوق در كتب روايى خود قريب به 16 بار از ايشان روايت نموده است ، و در برخى از موارد او را به «فقيه» وصف نموده است و خود ايشان هم از رجالى مثل: مكّى بن احمد برذعى ، ابو يوسف سجزى و ابن منده روايت نموده كه در اسناد آمده در كتب مرحوم صدوق همگى ديده مى شوند ، و در كتاب كمال الدين شيخ صدوق ، «محمّد بن أبي عمير» هم از ايشان (يعنى: علىّ بن عبد اللّه اسوارى) روايتى را نقل كرده است. 4
1.البحار: لقائلهنّ.
2.ر.ك : ميزان الاعتدال ، ج۱ ، ص۱۳۶ ؛ لسان الميزان ، ج۱ ، ص۲۶۳.
3.ر.ك : أمل الامل ، ج۲ ، ص۲۸۴ ؛ طرائف المقال ، ج۲ ، ص۵۰۲ ؛ كشف المحجّة ، ص۱۲۲ ؛ معجم رجال الحديث ، خويى ، ج۱۷ ، ص۳۴۶.
4.ر.ك : معجم رجال الحديث ، ج۱۳ ، ص۸۵ ؛ علل الشرائع ، ج۱ ، ص۵۸ ؛ و ج۲ ، ص۳۷۹ و ۴۸۸ ؛ الخصال ، ص۲۹ و ۱۹۴ و ۵۲۳ ؛ التوحيد ، ص۲۱۹ و ۲۷۹ و ۳۴۰ ؛ ثواب الأعمال ، ص۲۹۹ ؛ الفضائل ، ص۱۲۵ ؛ كمال الدين ، ص۲۹۲ و ۳۶۲ و ۶۴۲ ؛ معاني الأخبار ، ص۳۳۲.
