و غير آن، از انواع استعاذه گفتن است.
و ديگر از خداوند عالم طلب يارى كردن و از وى اعانت جستن است در دفع اين مكروه است.
و ديگر دعا كردن و درخواستن است از خداوند عالم خلاصى از آتش را .
و ديگر مس نمودن و ماليدن عضوى از اعضاى خود، غضبناك به عضوى از اعضاى كسى كه وى را به غضب آورده، اگر از رحم و خويشان بوده باشد. و ديگر خود را مشغول نمودن است به غير از آنچه ذكر شد از شغل هايى كه حرام نباشد.
و نوع دويم، راه چاره آن است . پس حصول غضب درآدمى و شكى نيست كه از براى غضب پس از حصول و وجود آن چهار درجه و مرتبه است:
يكى، همان حصول حالت غضبيه عرفيه است و همان مجرد خشمناك شدن و جوش آمدن خون وى است كه عبارت از همان معناى حالت انفعالى بوده باشد و راه چاره و طريق معالجه آن نيز مثل راه چاره و طريق معالجه قسم دوم از نوع اول است و به يكى از طريق هايى است كه از براى معالجه قسم دوم از نوع اول ذكر شد.
و ديگر درجه بالاتر از درجه پيش است كه عبارت از همان معناى فعلى است، كه از جمله افعال اختياريه آدمى بوده باشد - كه فى الحقيقه