اميدواريم كه خداوند ـ تبارك و تعالى ـ توفيق پيروى عملى از آن بزرگوار را به همه ما عنايت بفرمايد.
موسوعه اى كه خدمتتان اهدا مى شود, حاصل تتبّع و تحقيقى طولانى است كه من از سه چهار سال قبل, در ايّام حج كه مشرّف مى شدم, از خداوند متعال و رسول اكرم خواستم كه امكانى به وجود بيايد كه طبع شود. از بس كارْ گسترده بود, تلاش هاى فراوان ما به ثمر نمى رسيد. امسال, روز اوّل فروردين, از مسجد الحرام كه به بعثه آمدم, روزنامه زائر را كه آماده انتشار بود, ملاحظه كردم. وقتى ديدم كه حضرت عالى, امسال را سال امام على بن ابى طالب(ع) نامگذارى كرده ايد, بى اختيار سجده شكر به جا آوردم و گفتم: امسال ـ إن شاء اللّه ـ اين موسوعه, طبع خواهد شد و تأخير در اجابت دعايم براى اين بوده كه انتشار موسوعة الإمام على(ع) در سالى باشد كه به نام آن حضرت است.
نكته اى ديگر كه جالب توجه است, اين كه: در تاريخ 26 دى ماه 1378, رسول اكرم(ص) را در خواب ديدم كه ايشان, با دست مبارك خود, مشغول نوشتن تقريظ بر كتاب امام على(ع) بودند. من در عالم رؤيا خيلى سعى كردم به خاطرم بسپارم كه حضرت, چه كلماتى مى نويسند كه متأسفانه چيزى از آن يادم نماند; ولى چند ويژگى اش يادم ماند. يكى اين كه در عالم رؤيا گفته مى شد كه شما اين مسئله (پيام پيامبر اكرم) را به كسانى كه مشغول كتاب امام على(ع) هستند, برسانيد. نوشته حضرت, دو سطر بود و پايانش را با همان خطّ نورانى امضا كردند: «كتبه…». از خواب بيدار شدم. ساعت سه بعد از نيمه شب بود. برخاستم و آنچه را به يادداشتم, نوشتم. مدّت ها در فكر بودم كه اين موسوعه, هر چه زودتر منتشر شود; امّا با اين خواب, كه در واقع, امضاى رسول اكرم(ص) بر اين نوشته بود, متوجّه شدم كه انتشار اين كتاب, بيش از اين نبايد معطّل بماند, كه خداوند توفيق داد و نامگذارى امسال به نام مبارك اميرمؤمنان, براى كار ما بسيار بركت داشت.