اللهم أنى اسألك بحق فاطمة و ابيها و بعلها و بنيها و السرّ المستودع فيها أن تصلى على محمّد و آل محمّد و أن تفعل بى و أن تفعل بى ما أنت اهله و لا تفعل بى ما أنا أهله. ^۱
اين جا لازم است نكاتى بيان شود.
1. منظور آقاى مرعشى از سندى كه ذكر كرده، اثبات طريق صحيح ـكه متصل به اصحاب ائمه است ـ بوده و هنگامى كه به اصحاب متصل شد، به معصوم(ع) متصل مى شود. معنايش اين است كه طريق صحيح متصل مى شود به اصحاب ائمه؛ كسانى كه اين امور و نظايرش از تعبديات را جز از معصومين(ع) نمى گيرند. پس شكى نيست كه روايت در نزد ايشان معتبر است، وگر نه معنا نداشت كه ايشان به ذكر مشايخ اجازه خود ـكه به سيّد بن طاوس متصل مى شودـ اهميت بدهند و هم چنين به بيان وثاقت و اتصال طريق ابن طاوس به اصحاب ائمه بپردازد. در عين حال، به دليل توقف سند، قبل از ائمه سندش تمام نباشد كه مثل چنين مطبى از كسى مانند ايشان ـكه از اهل فن هستندـ صادر نمى شود؛ همچنان كه اشكال ندارد فرزندش را سفارش كند به تداوم قرائت اين دعا در قنوت نمازهاى واجب، و سپس اسناد دهد به روايتى كه سند آن تمام نيست.
2. اگر ما از آنچه گذشت، چشم بپوشيم و خواستيم معامله اى كه با هر روايت موقوفى مى كنيم، با اين روايت هم انجام دهيم مى گوييم:
اين سند، اگرچه ظاهرش در اصحاب ائمه متوقف مى شود (و ذكرى از معصومى كه روايت از او نقل شد به ميان مى آيد)، ولى از قسم مرفوع متصل به ائمه ـ سلام اللّه عليهم ـ است.
به دليل اين كه دانشمندان علم درايه گفته اند موقوف، اگر سندش هم صحيح