33 ـ خرج يوم الجمل غلام من بنى ضبة شاب معلم من عسكر عائشة و هو يقول:

نحن بنى ضبة أعداء علىذاك الذى يعرف قدما بالوصى
شرح نهج البلاغه، ج 1، ص 144
بنو ضبه بن أُدّ قبيله بزرگى بود. در جنگ جمل جلو روى عايشه با حضرت على(ع) جنگيدند. گويند يا هشتصد يا هزار يا دو هزار نفر آنها در اين جنگ كشته شد (طبرى، ج 4، 545 و 539 ؛ تاريخ يعقوبى، ج 2، ص 80 ؛ اين بيت شعر نسبت به اشعار ديگر اين برترى دارد كه شاعر هم دشمن على(ع) است و هم گويد از قديم معروف است كه على(ع) وصى پيامبر(ص) است.

34. منذر بن أبي حميصة

معاويه در جنگ صفين پول هايى ميان دو قبيله «عكّ» و «اشعريون» تقسيم كرد، به ويژه عك تا با قبيله همدان كه در سپاه حضرت على(ع) بود بجنگد اين اقدام معاويه برخى سپاهيان حضرت على(ع) را به طمع افكند و به معاويه متمايل شدند. منذر بن ابى حميصه و ادعى شاعر شجاع قبيله همدان بود نزد امام على(ع) رفت عرض كرد. ما آخرت را بر دنيا، عراق را بر شام و شما را بر معاويه مى گزينيم ما را به جنگ آنها بفرست و اين اشعار را سرود:

إن عك سألوا...
ليس منا من لم يكن لك في اللــه وليا يا ذالولا والوصية
حضرت على(ع) براى او و قبيله اش دعا نمود. وقعة صفين، ص 435 ؛ شرح نهج البلاغه، ج 8، 77 ؛ واژه حميصة اين گونه نيز نقل شده: قميصة، حميضة، حمضمة، و ادعى نيز و داعى آمده. نام و شرح حال او در كتاب هاى تراجم نيامده. جز آن كه ابن حجر داستانى از فرماندهى او در زمان خليفه دوم عمر بن خطاب نقل كرده.