209
چشم تماشا، ترجمه نزهة الناظر و تنبیه الخاطر

از سخنان امام جواد عليه السّلام ۱

۴۴۹.آن كه در تكفّل خداوند است چگونه تباه شود و آن كه خداوند در پى اوست چگونه رهايى يابد؟!

۴۵۰.آن كه به غيرخدا روى آورد، خداوند به همو واگذارش كند.

۴۵۱.كسى كه ناآگاهانه عمل مى كند ، بيش از به سامان آوردن تباه مى كند.

۴۵۲.با دل ها آهنگ خدا كردن، رساتر از زحمت دادن اعضا با اعمال است.

۴۵۳.آن كه از هوسش پيروى كند ، آرزوى دشمنش را برآورد.

۴۵۴.هر كس توانگر شود نزد خاندانش گرامى مى شود. به حضرتش گفته شد : و بر غير خاندانش ؟ فرمود : نه، مگر آن كه سودى به آنها برساند. سپس در پاسخ كسى كه گفت : از كجا مى گويى؟ فرمود : چون مردى در مجلس يكى از راستگويان ۲ گفت : مردم ، توانگر را گرامى مى دارند ، اگر چه از ثروت او بهره اى نبرند، و او فرمود : اين از آن روست كه محبوبشان «ثروت و مال» نزد اوست.

۴۵۵.آن كه مدارا و نرمش را وانهد ، سختى همراهش شود و آن كه محلّ
ورود را نشناسد، در بيرون آمدن به زحمت افتد و هوسها زاييده ضعف قلب است وآن كه پيش از آزمودن اطمينان كند ، بى گمان خود را در معرض هلاكت و فرجامى سخت قرار داده است.

1.امام محمّد تقى عليه السلام در دهم رجب و يا نيمه رمضان سال ۱۹۵ هجرى در مدينه به دنيا آمد و در آخر ماه ذى قعده سال ۲۲۰ هجرى در سن ۲۵ سالگى در بغداد رحلت كرد و در كاظمين به خاك سپرده شد. لقب حضرت «جواد» و كنيه ايشان «ابو جعفر» بود. امام ۱۷ سال امامت كرد و سخنان و مكاتبات ايشان در «كتب اربعه» موجود است.

2.به احتمال فراوان ، منظور امام صادق يا باقر عليه السلام است.


چشم تماشا، ترجمه نزهة الناظر و تنبیه الخاطر
208

وَمِن كَلامِ الإمامِ الجَوادِ أبي جَعفَرٍ مُحمَّدِ بنِ عَليّ الرِّضا عليهما السّلام

۴۴۹.كَيفَ يَضيعُ مَنِ اللّهُ كافِلُهُ ؟ ! وَكَيفَ يَنجو مَنِ اللّهُ طالِبُهُ ؟ ! ۱

۴۵۰.مَنِ انقَطَعَ إلى غَيرِ اللّهِ وَكَلَهُ اللّهُ إلَيهِ. ۲

۴۵۱.مَن عَمِلَ عَلى غَيرِ عِلمٍ أفسَدَ أكثَرَ مِمّا يُصلِحُ. ۳

۴۵۲.القَصدُ إلَى اللّهِ تَعالى بِالقُلوبِ أبلَغُ مِن إتعابِ الجَوارِحِ بِالأعمالِ. ۴

۴۵۳.مَن أطاعَ هَواهُ أعطى عَدُوَّهُ مُناهُ. ۵

۴۵۴.مَنِ استَغنى كَرُمَ عَلى أهلِهِ. فَقيلَ لَهُ : وعَلى غَيرِ أهلِهِ؟ فَقالَ : لا، إلّا أن يكونَ يُجدي عَلَيهِم نَفعاً ، ثُمَّ قالَ للَّذي قالَ لَهُ : مِن أينَ قُلتَ؟ قالَ: لأنّ رجلاً قالَ في مجلِسِ بَعضِ الصادِقينَ : إنّ الناسَ يُكرِمونَ الغَنِيَّ وإن كانوا لا ينتفعون بِغناهُ! فَقالَ : ذلِكَ لأنّ معشوقَهُم عنده. ۶

۴۵۵.مَن هَجَرَ المُداراةَ قارَنَهُ المَكروهُ. ومَن لَم يَعرِف المَوارِدَ أعيَتهُ المَصادِرُ. وإِنّما
تَكونُ الشَهواتُ مِن ضَعفِ القَلبِ. ومَنِ انقادَ إلَى الطُّمَأنينَةِ قَبلَ الخِبرَةِ فَقَد عَرَّضَ نَفسَهُ لِلهَلَكةِ ، وَلِلعاقِبةِ المُتعِبةِ. ۷

1.. الدرّة الباهرة : ص ۳۹، ح ۱۱۱ وفيه «يهرُب» بدل «ينجو» ؛ أعلام الدين : ص ۳۰۹، كشف الغمّة : ج ۳ ص ۱۵۸.

2.. الدرّة الباهرة : ص ۳۹، ح ۱۱۲ ؛ أعلام الدين : ص ۳۰۹، كشف الغمّة : ج ۳ ص ۱۵۸.

3.. المحاسن : ج ۱ ص ۳۱۴ ح ۶۲۱، تحف العقول : ص ۴۷ كلاهما عن رسول اللّه صلى الله عليه و آله.

4.. الدرّة الباهرة : ص ۳۹، ح ۱۱۴ ؛ كشف الغمّة : ج ۳ ص ۱۵۸.

5.. الدرّة الباهرة : ص ۴۰، ح ۱۱۵ ؛ أعلام الدين : ص ۳۰۹.

6.. كمال الدين : ص ۵۷۵، نثر الدرّ : ج ۴ ص ۲۱۶ كلاهما من دون إسنادٍ إلى المعصوم وفيهما صدره.

7.. الدرّة الباهرة : ص ۴۰، ح ۱۱۶ إلى ۱۱۸ ؛ أعلام الدين : ص ۳۰۹ وليس فيهما «أنّما تكون الشهوات من ضعف القلب».

  • نام منبع :
    چشم تماشا، ترجمه نزهة الناظر و تنبیه الخاطر
    سایر پدیدآورندگان :
    مسعودي،عبدالهادي (مترجم)
    تعداد جلد :
    1
    ناشر :
    سازمان چاپ و نشر دارالحدیث
    محل نشر :
    قم
    تاریخ انتشار :
    1390
    نوبت چاپ :
    اول
تعداد بازدید : 173580
صفحه از 252
پرینت  ارسال به