2 رجب

۲ رجب
لیله الرغائب (اولین شب جمعه ماه رجب)
شرح مناسبت:

اولین شب جمعه ماه رجب را لیلة الرغائب نامند.
در این شب ملائک بر زمین نزول می کنند.
برای این شب عملی از رسول خدا(صلی الله علیه و آله) ذکر شده است که فضیلت بسیاری دارد و بدین قرار است:
روز پنج شنبه اول آن ماه - در صورت امکان و بلا مانع بودن - روزه گرفته شود. چون شب جمعه شد بین نماز مغرب و عشاء دوازده رکعت نماز اقامه شود که هر دو رکعت به یک سلام ختم می شود و در هر رکعت یک مرتبه سوره حمد، سه مرتبه سوره قدر، دوازده مرتبه سوره توحید خوانده شود.
و چون دوازده رکعت به اتمام رسید، هفتاد بار ذکر" اللهم صل علی محمد النبی الامی و علی آله" گفته شود.
پس از آن در سجده هفتاد بار ذکر "سبوحٌ قدوسٌ رب الملائکة والروح" گفته شود.
پس از سر برداشتن از سجده، هفتاد بار ذکر "رب اغفر وارحم و تجاوز عما تعلم انک انت العلی الاعظم" گفته شود.
دوباره به سجده رفته و هفتاد مرتبه ذکر "سبوح قدوس رب الملائکة والروح" گفته شود. در این موقع می توان حاجت خود را از خدای متعال درخواست نمود.

منبع: مرکز پژوهشهای صدا و سیما
آیات و روایات:
لیله الرغائب (اولین شب جمعه ماه رجب)
پیامبر خدا صلى الله علیه و آله در بیان فضیلت ماه رجب:
لا تَغفُلوا عَن أوَّلِ لَیلَةِ جُمُعَةٍ مِنهُ، فَإِنّها لَیلَةٌ تُسَمّیهَا المَلائِکةُ لَیلَةَ الرَّغائِبِ، وذلِک إنَّهُ إذا مَضى ثُلُثُ اللَّیلِ لَم یبقَ مَلَک فِی السَّماواتِ وَالأَرضِ إلّایجتَمِعونَ فِی الکعبَةِ وحَوالَیها، ویطَّلِعُ اللَّهُ عَلَیهِمُ اطِّلاعَةً، فَیقولُ لَهُم: یا مَلائِکتی، سَلونی ما شِئتُم، فَیقولونَ: رَبَّنا، حاجَتُنا إلَیک أن تَغفِرَ لِصُوّامِ رَجَبٍ، فَیقولُ اللَّهُ تَبارَک وتَعالى : قَد فَعَلتُ ذلِک. ثُمَّ قالَ رَسولُ اللَّهِ صلى الله علیه و آله: ما مِن أحَدٍ صامَ یومَ الخَمیسِ- أوَّلَ خَمیسٍ مِن رَجَبٍ- ثُمَّ یصَلّی بَینَ العِشاءِ وَالعَتَمَةِ اثنَتَی عَشرَةَ رَکعَةً، یفصِلُ بَینَ کلِّ رَکعَتَینِ بِتَسلیمَةٍ، یقرَأُ فی کلِّ رَکعَةٍ فاتِحَةَ الکتابِ مَرَّةً و «إنّا أنزَلناهُ فی لَیلَةِ القَدرِ» ثَلاثَ مَرّاتٍ، و «قُل هُوَ اللَّهُ أحَدٌ» اثنَتَی عَشرَةَ مَرَّةً، فَإِذا فَرَغَ مِن صَلاتِهِ صَلّى عَلَی سَبعینَ مَرَّةً، یقولُ: «اللَّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ النَّبِی الامِّی وعَلى آلِهِ»، ثُمَّ یسجُدُ ویقولُ فی سُجودِهِ سَبعینَ مَرَّةً: «سُبّوحٌ قُدّوسٌ رَبُّ المَلائِکةِ وَالرّوحُ»، ثُمَّ یرفَعُ رَأسَهُ ویقولُ: «رَبِّ اغفِر وَارحَم وتَجاوَز عَمّا تَعلَمُ، إنَّک أنتَ العَلِی الأَعظَمُ»، ثُمَّ یسجُدُ سَجدَةً اخرى فَیقولُ فیها مِثلَ ما قالَ فِی السَّجدَةِ الاولى ، ثُمَّ یسأَلُ اللَّهَ حاجَتَهُ فی سُجودِهِ، فَإِنَّها تُقضى إن شاءَ اللَّهُ تَعالى . ثُمَّ قالَ رَسولُ اللَّهِ صلى الله علیه و آله: وَالَّذی نَفسی بِیدِهِ لا یصَلّی عَبدٌ أو أمَةٌ هذِهِ الصَّلاةَ إلّاغَفَرَ اللَّهُ لَهُ جَمیعَ ذُنوبِهِ ولَو کانَت ذُنوبُهُ مِثلَ زَبَدِ البَحرِ، وعَدَدَ الرَّملِ، ووَزنَ الجِبالِ، وعَدَدَ وَرَقِ الأَشجارِ، ویشَفَّعُ یومَ القِیامَةِ فی سَبعِمِئَةٍ مِن أهلِ بَیتِهِ مِمَّن قَدِ استَوجَبَ النّارَ، فَإِذا کانَ أوَّلُ لَیلَةِ نُزولِهِ إلى قَبرِهِ بَعَثَ اللَّهُ إلَیهِ ثَوابَ هذِهِ الصَّلاةِ فی أحسَنِ صورَةٍ، بِوَجهٍ طَلقٍ ولِسانٍ ذَلقٍ، فَیقولُ: یا حَبیبی، أبشِر فَقَد نَجَوتَ مِن کلِّ شِدَّةٍ، فَیقولُ: مَن أنتَ؟ فَما رَأَیتُ أحسَنَ وَجهاً مِنک، ولا شَمِمتُ رائِحَةً أطیبَ مِن رائِحَتِک؟ فَیقولُ: یا حَبیبی، أنَا ثَوابُ تِلک الصَّلاةِ الَّتی صَلَّیتَها لَیلَةَ کذا، فی بَلدَةِ کذا، فی شَهرِ کذا، فی سَنَةِ کذا، جِئتُ اللَّیلَةَ لِأَقضِی حَقَّک، وآنَسَ وَحدَتَک، وأَرفَعَ عَنک وَحشَتَک، فَإِذا نُفِخَ فِی الصّورِ ظَلَلتُ فی عَرصَةِ القِیامَةِ عَلى رَأسِک، وإنَّک لَن تَعدَمَ الخَیرَ مِن مَولاک أبَداً.
الإقبال: ج ۳ ص ۱۸۵