بخشش و ايثار حضرت فاطمه(س)

پرسش :

بخشش و ايثار حضرت فاطمه(س) چگونه بود؟



پاسخ :

ايثار يكى از والاترين ويژگى هاى اخلاقى است. ايثارگر با گذر از خود و ابراز نوع دوستى، به قلّه مكارم اخلاقى دست مى يابد. اين صفت برجسته اخلاقى در زندگى حضرت فاطمه(ع) به كمال، موجود است. وى همه زندگى و جوانى اش را در راه خدمت به پدر و همسر و فرزندانش فدا كرد. در يك جا مال را بخشيد و در جايى ديگر جان را ايثار كرد. در جنگ خندق، لقمه نان خود و فرزندانش را براى پدرى برد كه سه روز بى غذا مانده بود.[1] در جايى و روزگارى ديگر سه روز پياپى افطار خود را به مسكين، يتيم و اسير بخشيد[2]. و در شبى شگفت، غذاى خود و فرزندان خردسالش را خوراك مهمانى كرد كه به آنان پناه آورده بود[3]. در واقعه اى ديگر، درهم هاى اندوخته براى خريد آرد را به سفارش اميرمؤمنان عليه السلام به فقيرى صدقه داد[4] كه به سفارش و حواله همسرش، به در خانه او آمده بود. گاه كه فقير بيشتر مى طلبيد، بيشتر مى بخشيد. در يك گزارش تاريخى آمده است كه چون پوستين زير پايش و نيز زيرانداز خواب حسنين را به فقير بخشيد و او بيشتر خواست، گردن بندى را كه به او هديه داده بودند، از گردن باز كرد و بدو بخشيد[5]. همچنين در گزارش هاى تاريخى آمده است كه در آمد سالانه قابل توجه فدك به نيازمندان داده مى شود[6]. فاطمه(ع) جان خويش را نيز ايثار كرد و در عرصه دفاع از حق و ولايت، تا پاى جان دادن ايستاد.


[1] . عيون أخبار الرضا عليه السلام : ج 2 ص 40 ح 123 .

[2] . ر . ك : ص 50 ح 10 .

[3] . ر . ك : ص 65 ح 17 و الأمالى ، طوسى : ص 185 ح 309 .

[4] . ر . ك : كنز العمّال : ج 6 ص 573 ح 16976 .

[5] . بشارة المصطفى : ص 137 ح14 .

[6] . ر . ك : ص 568 پژوهشى درباره فدك . نيز ، ر . ك : المناقب ، ابن شهرآشوب : ج 1 ص 142 وكشف المحجّة : ص 182 والخرائج والجرائح : ج 1 ص 113 . 



پاسخگو : بخش پاسخ گویی پایگاه حدیث نت