3 رجب

۳رجب
شهادت "امام علي ‏النقي الهادي" (ع)(۲۵۴ ق)
شرح مناسبت:
يكي از كارهاي مهم امام هادي(ع) كه امامانِ قبل از ايشان نيز، اهميت بسيار به آن مي‏دادند، حفظ خطّ فكري و فرهنگي تشيُّع و جلوگيري از القائات مخالفان بود. اين كار، نياز به تربيت شاگردان برجسته و تشكيل حوزه‏ي علميه و تدريس فقه و عقايد اصول اسلامي داشت كه در عصر امام علي النقي(ع) نيز ادامه يافت. آن حضرت شاگردان برجسته‏اي همچون حضرت عبدالعظيم حسني، ابن سِكيّت اهوازي، اسماعيل بن مهران، ابوهاشم جعفري، جعفر بن سهيل و... تربيت كرد و حوزه‏ي علمي فعال و پرتلاشي به وجود آورد. آن امام بزرگوار، در تحكيم و استواري فقه، عقايد و فرهنگ تشيُّع، همت جدي و وسيعي نمود و كتبي نيز در اين زمينه نگاشت از قبيل: رساله‏اي در ردّ جَبر و تفويض، رساله‏اي در اثبات عدل و المنزلةُبين المنزِلتَين، رساله‏اي در احكام دين و... . همچنين حضرت امام علي النقي(ع) براي معرفي سيماي تابناك اسلامِ راستين، جلسات متعددي را براي بحث پيرامون مسايل مختلف عقيدتي، فكري و اجتماعي برگزار كرد و در اين جلسات به سؤالات و شبهاتِ مطرح شده پاسخ مي‏داد. جمع زيادي از بزرگان علم و ادب نزد ايشان گرد مي‏آمدند و از درياي بيكران دانش آن حضرت بهره مي‏بُردند. امام هادي(ع) همواره، پناهگاه نيازمندان و گرفتاران بود و هيچ‏گاه آنان را نااميد از خانه‏ي خويش نمي‏راند. سرانجام حضرت امام علي النقي الهادي(ع) پس از حدود چهل و دو سال زندگي و سي و سه سال امامت، در سوم رجب سال ۲۵۴ هجري قمري بر اثر زهري كه با دسيسه‏ي مُعتز(سيزدهمين خليفه‏ي عباسي) توسط معتمد عباسي به آن حضرت خوراندند، به شهادت رسيد و آن امام بزرگوار را در شهر سامرا، به خاك سپردند. دوران امامت امام هادي(ع) در سخت‏ترين شرايط، در زمان خلافت پانزده ساله‏ي ديكتاتوري متوكل و سپس خلفاي بعدي سپري گرديد.
منبع : برنامه روزشمار تاريخ ازمركز پژوهشهاي صدا و سيما
آیات و روایات متناسب :
شهادت امام هادي‏ عليه السلام
عَبيد اللَّهِ بن يَحيي الخاقان :
لَو رَأيتَ أباهُ رَأيتَ رَجُلاً جَزلاً نَبيلاً فاضِلاً
اگر پدر امام عسكري‏عليه السلام (امام هادي‏ عليه السلام) را مي‏ديدي ، او را بسيار كريم و بخشنده ، با نجابت و صاحب فضل مي‏يافتي
الإرشاد ، ص ۳۳۹ .
سخنان برگزيده
امام هادي‏ عليه السلام :
مَن أطاعَ اللَّهَ يُطاعُ
هر كس از خدا فرمان ببرد ، از او فرمان برند
تحف العقول ، ص ۴۸۲ .
امام هادي‏ عليه السلام :
العُقوقُ يُعقِبُ القِلَّةَ و يُؤدِّي إلَي الذِّلَّةِ
عاقّ [والدين] ، ناداري در پي‏دارد و به خواري مي‏كشاند
بحار الأنوار ، ج ۷۴ ، ص ۸۴ .
امام هادي‏ عليه السلام :
الغَضَبُ عَلي مَن لاتَملِكُ عَجزٌ و عَلي مَن تَملِكُ لَومٌ
خشم بر كسي كه اختيارش به دست تو نيست ، نشانه ناتواني و بر آن‏كه اختيارش به دست تو است ، مايه سرزنش است
مستدرك الوسائل ، ج ۱۲ ، ص ۱۱ .
امام هادي‏ عليه السلام :
مَن يَزرَع خَيراً يَحصُد غِبطَةً و مَن يَزرَع شَرّاً يَحصُد نَدامَةً
هر كه بذر خوبي بكارد ، شادماني بدرود و هر كه تخم بدي بيفشاند ، پشيماني مي‏درود
بحار الأنوار ، ج ۷۸ ، ص ۳۷۳ .
امام هادي‏ عليه السلام :
مَن رَضِيَ عَن نَفسِهِ كَثُرَ السّاخِطونَ عَلَيهِ
آن كه از خودش راضي شود ، ناراضيان از او فراوان شوند
بحار الأنوار ، ج ۷۲ ، ص ۳۱۶ .