حدود نماز

  عربى

1 ـ امام علىّ عليه السّلام : حدود نماز چهار چيز است: شناخت وقت، رو به قبله بودن، ركوع و سجده و اين ها، براى همه مردم عموميت دارد؛ عالم باشند يا جاهل و نيز هر چه كه به نماز مربوط است همچون افعال آن و اذان وو اقامه و غير اين ها. و چون خداوند دانست كه بندگان نمى توانند حق همه اين حدود را ادا كنند، تعدادى را واجب ساخت كه همان چهار چيز است كه ذكر شد و آنچه در آن چهار چيز از قرائت و دعا و تسبيح و تكبير و اذان و اقامه و شبيه اين هاست، سنّتى موكّد قرار داد. هر كس آن ها را دوست دارد، به نيكويى انجام مى دهد؛ اين بيان حدود نماز است.

2 ـ زراره: از امام باقر عليه السّلام پرسيدم حدود بزرگ نماز كدامند؟ فرمود: هفت چيزند: وضوء، وقت، قبله، تكبير آغازين ، ركوع، سجده و دعا.

3 ـ امام صادق عليه السّلام : نماز، چهار هزار حدّ دارد.

4 ـ كراجكى از امام صادق عليه السّلام ـ در پاسخ شخصى كه از نماز و حدودش پرسيده بود ـ : نماز چهار هزار حدّ دارد كه از تو بازخواست نمى كنند. آن شخص گفت: از آنچه ترك كردنش روا نيست و نماز بدون آن كامل نمى شود، مرا آگاه كن. پس امام صادق عليه السّلام فرمود: نماز كامل نمى شود مگر براى كسى كه طهارتى كامل و همتى بلند دارد، بى وسوسه و انحراف. آن كه شناخت پس ايستاد ، اطمينان كرد پس استوار گشت. او ميان اميد و نااميدى و شكيبايى و بى تابى ايستاده گويى نويدش آماده و بيمش واقع گشته است. دارايى اش را بخشيده و به هدفش انديشيده در راه خدا خون داده و از امر بى دليل و برهان، كناره گزيده است. خود را به خاك افكنده و خوار مى شمارد، رشته هاى توجه [ به غير ] را مى گسلد ، به كسى يارى مى رساند كه قصدش كرده و به سويش شتافته و ياريش را طلبيده است. پس اگر چنين كرد، همان نمازى است كه بدان امر و از آن آگاه شده است و اين نماز است كه از كار زشت و ناپسند باز مى دارد.

5 ـ امام رضا عليه السّلام : نماز، چهار هزار در دارد.

      نماز در قرآن و حديث