|
قرآن:
«آنان كه به غيب ايمان مى آورند، و
نماز بر پا مى دارند، و از آنچه به ايشان
روزى داده ايم انفاق مى كنند.»
«و كسانى كه به كتاب ما اجر [ آسمانى ] چنگ
در مى زنند و نماز بر پا داشته اند، [
بدانند كه ] درستكاران را تباه نخواهيم
كرد.»
«مردانى كه نه تجارت و نه داد و ستد،
آنان را از ياد خدا و برپا داشتن نماز و
دادن زكات، به خود مشغول نمى دارد و از
روزى كه دلها و ديده ها در آن زير و رو مى
شود مى هراسند.»
«در حقيقت، كسانى كه كتاب خدا را مى
خوانند و نماز برپا مى دارند و از آنچه
بديشان روزى داده ايم، نهان و آشكارا
انفاق مى كنند، اميد به تجارتى بسته اند
كه هرگز زوال نمى پذيرد.»
«محمّد صلّى الله عليه و آله پيامبر
خداست وكسانى كه با اويند، بر كافران،
سختگير همديگر [ و ] با مهربانند. آنان را
در ركوع و سجود مى بينى. فضل و خشنودى خدا
را خواستارند.»
1 ـ پيامبر خدا صلّى الله عليه و آله :
نمازگزار هنگام نماز با پروردگارش ـ
تبارك و تعالى ـ مناجات مى كند.
2 ـ امام حسن عليه السّلام : خداوند
متعال مى گويد: نمازگزار، با من مناجات
مى كند.
3 ـ پيامبر خدا صلّى الله عليه و آله :
نيكو حال تر از همه دوستانم، مؤمنى
سبكبار است كه بهره اى فراوان از نماز
دارد.
4 ـ هيچ كس وضويى كامل و
نيكو نمى گيرد و سپس براى نماز به مسجد
نمى آيد، مگر اينكه خداوند با لطف و خوشى
از او استقبال مى كند؛ همچون خوشحالى
خانواده شخص غائب هنگام ورودش.
5 ـ هيچ صبح و شبى نيست
مگر اينكه قطعه هاى مختلف زمين به
يكديگر ندا مى دهند: اى همسايه، آيا
امروز، بنده اى صالح بر تو گذشته كه نماز
خوانده يا خدا را ياد كرده باشد؟ پس اگر
بگويد: آرى، آن را برايش فضيلتى مى بينند.
6 ـ پروردگارتان از
چوپانى كه بر پاره سنگى در قلّه كوه براى
نماز اذان مى گويد ونمازمى خواند خوشش
مى آيد. سپس خداى جلّ جلاله مى فرمايد: به
اين بنده ام بنگريد، از ترس من اذان مى
گويد و نماز مى خواند، بنده ام را بخشيدم
و او را به بهشت بردم.
7 ـ امام علىّ عليه السّلام : هنگامى
كه انسان در نماز است، كالبد و لباسش و
هر چه در اطراف اوست، تسبيح مى گويد.
8 ـ امام سجاد عليه السّلام :
نمازگزار تا آنگاه كه در نماز است، در
پيشگاه خداى جلّ جلاله ايستاده است.
9 ـ امام باقر عليه السّلام : هنگامى
كه [ نمازگزار ] به قبله رو مى كند، به
خداوند رحمان رو كرده است، جز او خدايى
نيست.
10 ـ درباره گفته خداوند
متعال (و ياد خدا بزرگتر است) ـ : ياد كردن
خدا از اهل نماز بزرگتر از ياد كردن
ايشان از خداست. آيا نمى بينى كه او خود
مى فرمايد: «مرا ياد كنيد، شما را ياد مى
كنم»؟
|
