|
قرآن:
«پروردگارا، من [ يكى ] از فرزندانم
را در درّه اى بى كشت و زرع، نزد خانه
محترم تو، سكونت دادم. پروردگارا، تا
نماز را به پا دارند، پس دلهاى برخى از
مردم را به سوى آنان گرايش ده و آنان را
از محصولات ده، [ مورد نيازشان روزى باشد
كه سپاسگزارى كنند.»
«وچون از بنى اسرائيل پيمان محكم گرفتيم
كه جز خدا را نپرستيد و به پدر و خوش مادر
و خويشان و يتيمان و مستمندان احسان
كنيد و با مردم سخن [ به زبانِ ] بگوييد و
نماز را بر پا داريد و زكات را بدهيد؛
آنگاه، جز اندكى از شما، روى [ همگى
برگردانديد.»
«و آنان را پيشوايانى قرار داديم كه به
فرمان ما هدايت مى كردند و به ايشان
انجام دادن كارهاى نيك و بر پا داشتن
نماز و دادن زكات را وحى كرديم و آنان
پرستنده ما بودند.»
«و به موسى و برادرش وحى كرديم كه شما دو
تن براى قوم خود در مصر خانه هايى ترتيب
دهيد و سراهايتان را رو به روى هم قرار
دهيد و نماز برپا داريد و مؤمنان را مژده
ده.»
«پس در حالى كه وى [ زكريا ] در محرابش به
نماز ايستاده بود، فرشتگان، او را ندا
در دادند كه خداوند تو را به [ ولادت ]
يحيى ـ كه تصديق كننده [ حقانيت ] كلمة
الله [ = عيسى است و بزرگوار و خويشتندار [
=پرهيزنده از زنان و پيامبرى از
شايستگان است ـ مژده مى دهد».
«و هر جا كه باشم مرا با بركت ساخته و تا
زنده ام به نماز و زكات سفارشم كرده است.»
1 ـ خداوند تبارك و تعالى
در مناجات پيامبرش موسى عليه السّلام با
او: پيوسته بر نماز مواظبت كن، كه نزد من
جايگاهى ويژه و عهدى محكم دارد.
2 ـ امام صادق عليه السّلام : لقمان
به پسرش گفت: پسركم، هنگامى كه وقت نماز
در رسيد، به خاطر هيچ چيز ، آن را به
تأخير مينداز و از آن آسوده خاطر شو كه
آن وام است.
|
