قرينه دهم: خلافت در مدينه, پادشاهى در شام

قرينه دهم كه مكمل قرينه گذشته است, حديث معروفى است كه ابوهريره از رسول خدا(ص) نقل مى كند:
الخلافة بالمدينة والملك بالشّام.1
در (تهذيب تاريخ دمشق), پس از نقل حديث فوق, در ذيل صفحه آمده است:
خلافت, اختصاص به صدر اسلام و زمان خلفاى راشدين دارد و از هنگامى كه خلافت به بنى اميه در شام انتقال يافت, به پادشاهى و سلطنت مبدّل گشت.2
ملاحظه مى شود كه پيامبراسلام(ص) در اين حديث تصريح نموده اند كه پايگاه خلافت, در مدينه است و آنچه در شام صورت مى گيرد, خلافت و جانشينى رسول خدا(ص) نيست; بلكه پادشاهى و سلطنت است. بنابراين, تلاش آنانى كه شمارى از حاكمان اموى و عباسى را در گروه جانشينان دوازده گانه پيامبر(ص) مى گنجانند, قابل قبول نيست.

1.تهذيب تاريخ دمشق, ج1, ص;41 مستدرك حاكم, ج3, ص72(با تصريح به صحت حديث); مشكاة المصابيح, تبريزى, المكتب الاسلامى, ح;6275 دلائل النبوة, ج6, ص;447 كنزالعمال, ج6, ص88, ح;14966 التاريخ الكبير, ج4, ص;16 البداية والنهاية, ج8, ص20 و ج6, ص;221 تنزيه الشريعة, ابن عراق, چاپ قاهره, ج4, ص;2 العلل المتناهية, ابن جوزى, چاپ هند, ج2, ص;280 الجامع الصغير, سيوطى, ص252, ح4147
2. تهذيب تاريخ دمشق, ج1, ص42